ســـیب جان

2012-02-08T16:24:00.001-08:00

!یک دستور

یک عالمه پس زمینه ی سفید بردار

مرا در مرکز قرار بده

!حالا با یک خط فرضی ِ قرمز مرا احاطه کن

!تمام

________

نهم فوریه2012/نمی دانم چندم بهمن نود

2012-02-06T16:19:00.000-08:00

من با تمام ِ تجربه های بکر

من با تمام ِ ثانیه هایی که دست ِ من آویزه ی گردنت بود

..پیمان بسته ام

من با همه ی آنها سر ِ وعده هایم مانده ام

کنار ِ کدام جاده بود؟

ماشین راه نمی رفت دیگر

پیاده به راه افتادیم

سرِ وقت خودت را به هر سمتی که خواستی برسان

مــا با تمام ِ جادّه های دنیا قرارمدار داریـــم° یادت هست؟

_____

هستی کشاورز/هفتم فوریه2012

تلفن نوشت های من در عرض ِ چندین هزارثانیه

2012-02-03T16:06:00.000-08:00

اضاف کنم یا کم؟احتمال ضعیف هم اگر بدهی نامت را هم اگر تغییر بدهی میان ِ جمعیت هم خودت را ول بدهی با همه ی این ها اکثریت تصمیم ش را گرفته است در آغوش ت می کشند پیشانی اَت را می بوسند و بعد "بـــرو" را توی کاسه اَت می گذارند.. ببین دوست ِ من ! راهت را ادامه بده ! تکرار می کنم راهت را ادامه بده به هر نحو که شده ؛ امّا بپذیر باز این توئی که اوّلین نفر اخراج می شوی از همه چیز .. وضعیت علی خوب نیست حرف بدی ست ..الان توی کماست ؟ نه ! چشمش بازست امّا هوشیاری ندارد حرف بدی ست . از حیطه ی شهر نباید خارج شوی .. برای شهر دیوار فرضی کشیده اند صحبت از آلمان ِ شرقی /غربی نیست ؛ شهر را فرو کرده اند درون ِ یک کیسه زباله ی سیاه و سرش را محکم گره زده اند.. دیوار خانه دیوار حیاط دیوار مدرسه دیوار چین دیوار برلین دیوار ِ ..وقتی من این سواَم و تو آن سو دیوار دیـــــو-وآآآآآآآر می شود .. فهمیدن این ها در یک کلام کار هر کسی نیست هفته ای یکبار حضورت را اعلام می کنی در دادگاهی که نامش را به انقلاب تغییر داده اند کار هر کسی نیست .. به تو افتخار می کنیم مــــا. حواست پرت است/ساکتی ! خودش می گفت هر کسی ساکت است حواسش پرت نیست ؛ نــه ! اشتباه نکـــن . توصیه می کنم شما از موضوع دور شوی .. این به نفع هر دوی ماست

سردرد دارم

خدانگــــهدار ِ شما

___________

هستی کـــشاورز.چهارم فوریه/پانزدهم بهمن /90

2012-01-31T10:21:00.000-08:00

چهارو چهل و پنج دقیقه ی عصر باید آنجا می بودم . موزیک خیلی لایتی توی اتاق انتظار در حال پخش بود , درست سر وقت مرد ِ جوانی در را باز کرد و با احترام مرا به سوی اتاق اصلی راهنمایی کرد درِ آن یکی اتاق باز بود من وارد شدم و مقابل میز نشستم . مرد جوان اکنون روبروی من نشسته بود و من جملاتی (که از قبل حفظ کرده بودم) را می گفتم و مرد جوان لبخند می زد گفتم دو تا مشکل دارم اولی که مهمتر از همه چیز است مشکل چشمانم است مرد همچنان با لبخند گوش می داد و من ادامه می دادم ..رسید به یک جایی که باید می گفتم از سال ها پیش این دارو را استفاده کرده ام باید می گفتم از کجا می آیم فکر کردم بهتر است خودم اقرار کنم ! گفتم من ایرانی اَم و خب اهمیّتی هم نداشت برای او و هیچ اتفاقی خاصی هم نیفتاد فقط لبخند روی صورت مرد جوان گم شد خودش را جمع کرد صاف نشست و دیگر به من نگاه نکرد . خوب حواسم بود فقط همین چند کار را کرد .. اخم نکرد ولی ! اخم نکرد چون شغلش این اجازه را به او نمی داد امّا لبخند که می توانست نزند , نزد ! حرفی دیگر نمانده بود.. چند لحظه بعد خودم را دیدم که چیزی شبیه به یک نسخه دستش بود و از یک ساختمان خارج می شد

_______

هستی.کــشاورز

سی و یکم ژانویه2012

فرانســــه

2012-01-28T18:55:00.000-08:00

! گیلاس و زیتون و گندم و بلوط ِ منی

همه ی این فرض ها هست

پنداشتن ِ جنگل های بلوط

باغ های گیلاس

خرمن های گندم

..ساده امّا محال

راهی ِ "یک طرف ِ دیگر" شدن ِ منی

!تو راهی هستی به همه ی طرف هایی که هیچکس نمی داندشان

من تصمیم اَم را گرفته ام

در پنجمین فصل ِ سال

انار

گیلاس

زیتون ِ من باش

___________________

هستی کـــشاورز

2012-01-22T15:02:00.000-08:00

او باید برگردد! همه ی کارها را گذاشته بود برای بعد اتاقش نامرتب بود ترتیب کارها را گذاشته بود برای وقتی برگشت لباس ها کفش ها گیره های مو عطرها هیچ چیز سرجایش نبود او رفت که برگردد مگر می شود تصمیم به آن مهمی را به یکباره گرفت؟ بروی میهمانی-بنوشی-برقصی و در راه برگشت تصمیم بگیری برای همیشه بروی ..؟! نه ! درست نیست , صحیح نیست اصلن ! اتاقش نا مرتب بود گفته بود بر می گردد تا اتاق را مرتب کند . هیچ چیز سر جای خودش نبود وقتی می رفت. وقتی می رفت از نیامدن حرفی نزد قرارمان این بود ,اتاق ِ تمیز بعد از برگشت . بر می گردد می دانم . اتاق ِ نامرتب منتظرش است

.............

واگویه های یک مادربرای دختری که رفت به یک میهمانی و در یک آخر شب ِ زمستانی در راه ِ برگشت به اتاقش به آسمان ها پرواز

کرد

2012-01-20T17:13:00.000-08:00

این گلدان خانوم

امروز

به دیوارهای سفید

به عطرها

به کتاب ها

به تخت خواب

و در آخر

به خود ِ من

پیوست

2012-01-18T14:50:00.001-08:00

نه ؟

برخی از آدم ها ,برخی از همین آدم هایی که می بینیم ,بله,برخی ازهمین آدم هایی که اتفاقا آدم هم هستند

برخی از همین .. همین من! همین من ِ خوب ,همین تو,همین توعه آرام ,همین توعه مهربان حتّی , همین ما ,برخی از همین آدم ها عذاب دادن را خوب بلدند

2012-01-15T11:39:00.000-08:00

!بین خودمان بماند

می خواهم بگویم که آقا جان رازداشتگی با برخی آدم ها خیلی خوب است ! اینکه مثلا لبخندی که می زنی را فقط یک نفر می خواند و بقیه از حد معمول فراتر نمی روند

مسیر لبخندت را که ادامه می دهم

همانجا نقطه ی همبستر شدگی ست

همیشه بخند

می خواهم لبخندت را متفاوت ترجمه کنم

__________________________

2011-12-16T18:38:00.000-08:00

مثل دانه ی خاکشیری که همه ی رفقایش ته نشین شده اند امّا خودش تنها آن بالا روی آب جولان می دهد بعضی چیزها هیچگاه درون مغز ته نشین نمی شوند خیلی چیزها با عبور زمان می روند می اُفتند یک گوشه ی ذهن بزرگ می شوند پیر می شوند و بعد هم می میرند و فراموش می شوند و تمام امّا بعضی چیزها جان سفت ترند پیر نمی شوند همان رو همان دوروبرها می مانند و آینه ی دق می شوند تا نگاه می کنی تپ چشم در چشم می شوید و باز یادت به خاک بر سری هایت می اُفتد. بعضی روزها,بعضی بوها,بعضی نوشته ها,بعضی حرف ها,بعضی اسم ها , این ها درست مثل آن دانه ی سمج خاکشیر هستند روی سطح قابل رؤیت زندگی.روی سطحی که چشم می چرخانی یک گوشه ای ایستاده و بهت زل زده اند.روی سطح که هستند هیچ ساکن هم نیستند! متحرک اند ؛نگاه تو را دنبال می کنند , می فهمند ,حالی شان است, درست جایی می ایستند که تو قرار است چشم بیندازی. بعضی هاشان خیلی می فهمند , شعور دارند اصلن , عذاب دادن را خوب بلدند.... بعضی از همین اسم ها.. بوها

2011-12-11T15:35:00.000-08:00

معلوم است حرف های زیادی آماده کرده برایم , از همه داستان و ماجرا دارد , آخ راستی بهت گفتم فلانی بچه اش تازگی ها یاد گرفته بابا و مامان بگوید , خانه ی آن یکی اصلا دویست و شش میلیون نمی ارزد...پشت هم می چیند برای اینکه کمی دل من باز شود حس کنم هیچ اتفاقی آنجا نمی افتد و همه چیز همان قصه ی تکراری ست. از صبح هر چند نفر هم که ظاهر شده باشند توی این مکعب جادوئی باز دست آخر خودمان می مانیم واین دنیای مجازی که انگار خاموشی اش را زده باشند . چرا واقعا" دلم آدم می گیرد وقتی بقیه می خوابند؟ از بچگی متنفّر بودم از ظهر هایی که بابا و مامان می خوابیدند و ما باید در سکوت بازی می کردیم انگار یک چیزی جای خودش نبود باید حتمن نق و نوق شان بالای سرمان می بود تا بهمان خوش بگذرد !نمی دانم شاید چون خواب هم نماد دیگر مرگ هست و روح و همین داستان ها از بدن خارج می شود یک جورهایی قضیه را غمبار می کند (برای من حداقل) خیلی گرسنه ام اوه دوازده شب شد بلند شدم برنج ته قابلمه را که از ظهر نیت کرده بودم بیرون بریزمش را آرام برداشتم ته مانده های بشقاب ظهرم را هم اضافه کردم و با کمی آب گذاشتم روی اجاق

.آب ته دیگ های خشک را خوب عمل می آورد

حتمن لازم نیست آب خورشت هم باشد آب معمولی ( لوله حتی) جواب می دهد

با خودم که تعارف ندارم ,گرسنه ام بود باید کاری می کردم

_____________________________

بر تو سلام

2011-12-08T10:55:00.000-08:00

از دوردست ها

از صاعقه

از سکوت

از دل مشغولی هایم

از شبی که در راه است

از اینجا

از لب هایم

از من

به نام ِ تو

به جادّه

به شبی که سر رسیده است

به سیگار ِ لای انگشتانت

به هر آنچه که دوست می داری

به آنجا

به لب هایت

به تو

"ســـــــــلام"

____________________________

هستی-ک

آغاز

2011-04-03T06:21:00.000-07:00

چشمانت کتابی-ست
گشوده بر روی-ام
می خوانم از چشمانت دوستت دارم را
امّا بگو
مکرر کن دوستت دارم را
جاودان کن واژه ها را
آنگاه که تلاقی نگاهمان
نفس را در سینه ات حبس
و خیس می کند کف دستانت را
..
بگو تا آسان بگیرم زندگی را
بگو تا رؤیا جای خواب بنشیند بر پلک های بسته ام
بودنت را تکرار کن
تا قرار بگیرد نا آرامی-ها
قید کن دوستم داری را
که سکوتت تعلیق انسان است میان ِ شک و تردید
..
بگو تا ایمان بیاورم به خوبی ها
و بودن آغاز کنم
.
.
.
.
هستی,نهم فروردین ماه هزار و سیصد نود شمسی
-----------------------------------------------------------------

2011-03-03T01:05:00.000-08:00

سیاست چیز گُهی-ست ! توی یک مملکت حسابی سیاست را می دهند دست یک آدم متخصّص؛ نه دست من و امثال من.

ولی ضمنا" همه مان بچه ی سیاستیم! با سیاست کاری نداریم , سیاست با ما کار دارد ! وقتی هم پایش بیفتد باید حقّش را گذاشت کف دستش.. !!!ء

صادق هدایت

--------------------------------------------------------------------------------------

زن

2011-01-21T00:55:00.000-08:00

می چسبانمش سینه ی دیوار

چانه اش را بالا می دهم

با سیگار گوشه لبش

و یقه ی کت-ی که بالا آمده

زندگی می کنم

آه من عاشق ِ " آلبر کامو " شده ام

بیست و نهم دیماه 1389

-------------------------------------------------------

رقص

2011-01-17T00:09:00.000-08:00

آرزو کن آن اتفاق قشنگ بیفتد

رؤیا ببارد

دختران برقصند

قند باشد

بوسه باشد

خدا بخندد به خاطر ما

ما که کاری نکرده ایم

...

سید علی صالحی-بیست و ششم دیماه1389

------------------------------------

2011-01-03T13:01:00.000-08:00

در آن برهوت بی هیجان فریاد زد : من سیگــــــــار می کشم ! گریه کن ! گریه کن.. شنیدن ِ صدای توهمه چیز را عوض می کند .... گریه کن ! می کِشم ! می کُشم ! خودم را .. هردویمان را..گریه کن ! بعد آرام شد و به من گفت : حالا حال ِ شاعرهایی را می دانم که تا آخر عمر به عشقشان وفادار می مانند.. ! سرش را به طرفم بالا آورد , " لبش می لرزید " ....... چشمانت , باد کرده لعنتی .. و لبانت...لبانت... ! در دفتر خاطرات زیر واژه ی " می لرزید " خط کشید.. زن

هستی , چهاردهم دیماه 1389

------------------------------------------------

در آرزوی لمس

2010-12-28T07:20:00.000-08:00

دستم را دراز می کنم
در آرزوی لمس
به سیمی مسی برمی خورم
که جریان برق را با خود می برد
تکه تکه میبارم
مثل ِ خاکستر
فرومی ریزم
فیزیک حقیقت را میگوید
کتاب ِ مقدس حقیقت را می گوید
عشق حقیقت را می گوید
! و حقیقت , رنج است
.
.
.
.
هالینا پوشویاتوسکا ,شاعره ی لهستان-ی
هستی,ششم دیماه1389
--------------------------------------------------

وقتی خسته می شوی

2010-12-26T15:43:00.000-08:00

وقتی هوش و حواست و از دست می دی

دیگه دَم و از بازدم تشخیص نمی دی
زندگی را با مرگ اشتباه می گیری
روح و از جسم نمی تونی جدا کنی
زشتی و زیبایی واست خنده دار میشن
!و به جای ِ گریه ریسه می ری
..
اونوقته که عوضِ پاچه خواری
فحش تحویل ِ زمونه می دی

.
.
.
.
.
هستی,پنجم دیماه 1389
---------------------------------------------

حیات ِ چشمان ِ تو

2010-12-24T02:44:00.000-08:00

تنها می دانم

چیزی در من است

که فریاد می زند

چشمان ِ تو

ریشه دار تر از هر گل ِ سرخ است

!بگذار آشنایی چشمانمان تا اَبَد بینجامد

این چار تن

تا سکون ِ زمین

تا بطلان ِ منطق ِ بی چون و چرای زندگی

با هم حرف دارند

هستی,سوم دیماه 1389

-----------------------------------------------------

علّت و معلول

2010-12-23T05:08:00.000-08:00

خوبا اغلب خودشون خودشونو می کُشن
تا خلاص شن؛
اونائی ام که می مونن
اصلا درست نمی فهمن
چرا
همه
می خوان
از دستشون
خلاص شن
.
.
.
چارلز بوکوفسکی
هستی,دوم دیماه 1389
---------------------------------------------------------------

خدای چوبی

2010-11-17T02:16:00.000-08:00

چراغ قرمزی که چشمک می زند به هواپیماها

!تقلب می رساند بهشان

به زمین نزدیک می شوید

پایین تر نیائید

!مانع

و مردان و زنانی که این پایین

روی تکرارگذاشته اند زندگی را

.و هر روز با عدد "شش" تجدید می شود

بادبان ها را بکشیـــــد

!شش ِ صبح است

خودمان روی زمین-ایم

خدایمان آن بالاها سِیر می کند

!خدائی به این بی قیدی نداشته ایم تا حالا

پدری که حرف شنوی ندارد از فرزندانش

!پدر نیست او- باورکن

نیمه های شب

عابری شاید

خواب ِ یک خدای چوبی را می بیند

..روی آسفالتی که پهن شده زیر پای آسمان

هستی-بیست و ششم آبانماه1389

---------------------------------------------------

ملاقات

2010-11-14T03:47:00.000-08:00

طبقه آخر هتل آزادی
مرد گذشت زمان را در ساعت مچی اش می شمارد

.
خیابانی شلوغ
بدن برهنه زنی در حال ِ عبور ِ از چراغ قرمز
بی خبر از سوت های مأمور ِ امنیه شهر
..
.
.
.
.
هستی, بیست و سوم آبانماه 1389
---------------------------------------

آی

2010-11-11T11:59:00.000-08:00

فریاد در باد

سایه ی سروی به جای می گذارد

(بگذارید در این کشتزار گریه کنم

در این جهان همه چیزی در هم شکسته

به جز خاموشی هیچ باقی نمانده است

بگذارید در این کشتزار گریه کنم)

افق بی روشنایی را

جرقه ها به دندان گزیده است

به شما گفتم

(بگذارید در این کشتزار گریه کنم

لورکا

هستی,بیستم آبانماه 1389

------------------------------------------------------

هایکو

2010-10-25T13:40:00.000-07:00

,غروب

پسری در حال ِ پراکندنِ قاصدک ها

با یک تَرکه

جک کرواک

هستی؛سوم آبانماه هشتاد و نه

------------------------------------------------------

گل هایی که زار می زنند

2010-10-21T12:15:00.000-07:00

عصر ِ تمام ِ پنج شنبه ها

امروز بود انگار

ساعت های پنج که می شود

قبرهای قدیمی ِ شصت و چند ساله در همسایگیِ تو

و دختری که چـــــار زانو می نشیند

و زُل می زند به نبود ِ تو

دسته گل هایی که زار می زنند همه تقدیم به تو باد

سنگ ِ خوش تراش ِ سیاه

با حنجره ای از سکوت

و چشمانی که باد کرده در تب ِ تو

هستی, غروب آخرین پنج شنبه مهرماه هزار و سیصدو هشتاد و نه

---------------------------------------------------

هستی و عصرانه های پاییز

2010-10-20T05:44:00.000-07:00

پرسید :شغلت چیست و رفت

من؟

,درد می کشم

!بر بوم هایی که کسی در خانه ام جا گذاشت و رفت

هستی,بیست و هفتم ماه ِ مهر یکهزار و سیصد و هشتاد و نه

----------------------------------------------------

اسم ندارد

2010-10-15T11:09:00.000-07:00

آدینه و یک مُشت تنهائی تاریخ گذشته ... منقضی شده

از رو هم نمی رود

(!در دلش می گوید)

جمعه هم دیگر نای غمگین کردنمان را ندارد

حالا یا جمعه بی رمق شده از فرط پا فشردن

یا ما پوستمان کلفت شده و بی خیالی پیشه کرده ایم

هستی, بیست و سوم مهر ماه 89

----------------------------------------------------------------

در ایستگاه قطار

2010-10-11T12:59:00.000-07:00

لازم نیست دنیا دیده باشد

همین که تو را خوب ببیند

دنیایی را دیده است

از میلیونها سنگ همرنگ

که در بستر رودخانه بر هم می غلتند

فقط سنگی که نگاه ما بر آن می افتد

زیبا می شود

تلفن را بردار

شماره اش را بگیر

و ماموریت کشف خود را

در شلوغ ترین ایستگاه شهر/به او واگذار کن

از هزاران زنی که فردا پیاده می شوند از قطار

فقط یکی زیبا

ما بقی مسافرند

عباس صفّاری, مجموعه "خنده در برف

هستی,نوزدهم مهرماه هشتاد و نه

---------------------------------------------------------

شِـــش هَـفــــت هـَـشــــت نــُـــه

2010-09-29T04:15:00.000-07:00

امروز شـــشم ماه ِ مهـــــــــر ِ یکهزار و سیصدو هشتاد و نه

هر صد سال یکبار اتفاق می افتد

هر صد سال یکبار اعداد یک تا نه پشت هم قرارمی گیرند

امروز به وقت محلی ساعت یـــک و بیســت و ســه دقیقه وچــهل و پــنج ثانــیـه شـــش هفـــت هشــتاد و نـــه

وقتی به این می اندیشی که صد سال دیگر در چنین روزی نیستی

آرام سکوت می کنی.. می خزی در لاک خودت

و اشک در چشمانت حلقه می زند

با خودت محاسبه می کنی.. من نیستم اما

اگر در فلان سال بچه دار شوم و نوادگان من در فلان تاریخ متولد شوند

!آنها حتما خواهند بود

لبخندی سرد بر لبانت نقش می بندد و در سکوتت

تصمیم می گیری(به خودت باید می گویی) همه خوبی های دنیا را به پای اطرافیانت بریزی

بهترین باشی برایشان

فداکاری کنی

دوستشان بداری

تا وقتی هستی.. تا وقتی چشمانت مهربانی را به خاک نسپرده اند

تا وقتی دســتانت نـــــــای نوازش دارند

کاش باور کنیم که ما نوادگان آدم , برای برآوردن آرزوی خدایمان که همانا ساختن دنیایی مـــهربـان بود به این دنیا آمده بودیم

هستی,شـــش, هفـــت,هشتاد و نه

__________________________________

شلاق

2010-09-13T14:46:00.000-07:00

می آیی

دست می کشی بر پوست ِ عکس هایم

! سخت نیست کشف ِ اثر انگشتانت

پرسه می زنی

و محو می شوی در نبود ِمن

چشم می چرخانم

! اکنون این نامت است که بی رحمانه مرا شلاق می زند

! با هر چ ن د حرفش

و من به تو قول می دهم ترک بگویم

همه ی روزهای حافظ و سیگار و چای را

همه ی شب های دوستت دارم را

همه ی دقیقه های انگشتان ِ گره خورده در هم را

همه ی لحظه های بی تاب ِ وروود ِ تو در قاب ِ نگاهم را

همه ی همه را

...

!بس کن

هستی, نیمه شب بیست وسوم شهریور ماه 1389

---------------------------------------------------------------

غم دارد

2010-08-28T03:12:00.000-07:00

آه...چقدر غم دارد این چشمها

کاش لحظه ای فقط

در تنهای ات

ببینی اشان

یادشان کنی

آرام می شوند

قول می دهم

...

هستی,ششم شهریور ماه1389

----------------------------------------------------------

نستعلیق ِوجود ِتو

2010-08-06T05:45:00.000-07:00

نامت را با دوات حک می کنم

!بر تن ِبی جان ِ این کاغذ ِ خشک

دفترم تَر می شود

دفترم دَف می شود

تار می شود

می نوازد

دفترم گُر می گیرد

و دست در دست ِ نامت

بر سر ِ زبانم

!همه چیز بوی عطرِ تو را می گیرد

هستی,پانزدهم مردادماه 1389

------------------------------------------------------------

رفتن

2010-07-22T10:18:00.000-07:00

رفتن

آمدن

رفتن

آمدن

رفتن

آمدن

رفتن

آمدن

رفتن

آمدن

رفتن

آمدن

...

!دریا هم نمی داند چه می خواهد

شهاب مقربین

هستی, سی و یکم تیرماه 89

------------------------------------------------

فقر فرهنگ

2010-07-20T00:54:00.000-07:00

!عزیز ِمن , دوست ِ من ,هموطنم , چشمانت را باز کن, خوب ببین

!فقر بیداد می کند

فقر اما شکم های گرسنه و پاهای برهنه نیست؛

فقر چشمان ِ زلال ِ دخترک ِ گلفروش نیست ؛

فقر پسرکِ دوازده ساله ای نیست که از پنج سالگی سر خیابان کفش های پدران ما را واکس می زده است

این بار فقر از پشت ِ شمش های طلا سرک می کشد؛

!این بار فقر در تارو پود ِ فرهنگ و تمدن ِ ما پنهان شده است

!در کشور من فقر از پشت چاه های نفت سربرآورده است

...چا های نفتی که اعراب سر کشیده اند و ما به نظاره نشسته ایم

باری؛

فقر گرد و غبار نشسته بر کتاب های خانه ماست ؛

فقر کتیبه های چند هزار ساله ی تخت جمشید است که روی آن یادگاری نوشته اند؛

فقر وقت های طلائی خانواده های من و توست که به پای فارسی 1 تلف می شود؛

!فقر چرخ های بُرنده بازیافت است که روزنامه های برگشتی را خرد می کند

!فقر پوست ِ موزی است که از شیشه ماشینی به بیرون پرتاب می شود

!فقر ته سیگار ِ من و توست که توی پارک پرت می شود

فقر ماشین های چند صد میلیونی پدران ماست که توی خیابان ها به امید ِ یافتن ِ رابطه ای بیهوده می چرخد؛

آری, به راستی که

فقر "شب را بی غذا سر کردن" نیست؛ فقر " روز را بی اندیشه سر کردن" است

...

هستی,بیست و هشتم تیرماه89

--------------------------------------------------------------------------------------

تلخ

2010-07-18T11:32:00.002-07:00

این روزها

قهوه هم اوقات تلخی می کند

ازگلویم پایین نمی رود

...

قول داده بودی

آنقدر آرام بروی که هیچکس از خواب بیدار نشود

!اما ؛ افسوس

من بیدار شدم

از خوابِ خوش

هستی , بیست و هفتم مرداد ماه 1389

---------------------------------------------------

تردید

2010-07-11T11:15:00.000-07:00

تو سالهاست که رسیده ای

! و من هنوز بند کفش هایم را نبسته ام

...

هستی,بیست تیرماه 1389

-------------------------------------

چه کنم؟ تو بگو

2010-07-05T11:16:00.000-07:00

طعم ِ گس ِ ابهام را مزه مزه می کند

...

من, چهاردهم تیرماه 1389 خورشیدی

---------------------------------------------------------

خیابان بی انتها

2010-06-24T11:37:00.000-07:00

تو باشی , باران باشد , یک خیابان بی انتها باشد

! به دنیا می گویم خداحافظ

چهارم تیرماه 1389

----------------------------------------------

امپراطوری رویاها

2010-06-10T15:37:00.000-07:00

در اولین برگ از کتاب رویای من

همیشه شب است در کشوری اشغال شده

درست ساعاتی پیش از حکومت نظامی

شهری کوچک و دور

خانه ها همه تاریک

مغازه ها همه غارت شده

من گوشه خیابان ایستاده ام

جائی که نباید باشم

تنها و بی بالاپوش

آمده ام تا دنیال سگی سیاه بگردم

سگی که به صدای سوتِ من پاسخ میدهد

یکی از این صورتکهای ترسناک روز هالووین با خود آورده ام

می ترسم آن را بر صورتم بگذارم

چارلز سیمیک , نوشته شده توسط هستی, نیمه شب بیست و یکم خرداد ماه 1389 خورشیدی

----------------------------------------------------

جنگل وجودِ من

2010-06-05T06:25:00.000-07:00

سیگار ِ روشنت را

در جنگل ِ خشک و آشفته ی من انداختی

بعد

پرسیدی

"!مزاحمتان که نشدم"

خندیدم

" نه ؛ اصلا"

از سری شعرهای بی نام و نشان که بر حسب عادت گوشه کتابی یادداشت کرده ام

این شعر را گوشه یک دیکشنری فرانسه-فارسی نوشته ام , خدا می داند کی و کجا

هستی؛ پانزدهم خرداد ماه 1389

-----------------------------------------------------------------

فاجعه چیست؟

2010-05-31T13:37:00.000-07:00

فاجعه ؛
شکستن ِ بال های پرواز ِ من است

در حجم ِ سهمگین ِ غیبت ِ تو

کافی نیست؟

هستی, دهم خرداد ماه 1389

------------------------------------------------------------

همسفران ِ طلسم شده

2010-05-22T04:56:00.000-07:00

کمتر از پنج ساعت ِ دیگر همه چیز تمام خواهد شد

ثانیه ها تمام خواهد شد

زمان تمام خواهد شد

زمانه تمام خواهد شد

...

به مقصد که برسیم

او راه خودش را می رود

من نیز راه ِ خودم را

راه هایی که هیچ گذرگاهی به هم نداشته اند هیچگاه

هیچ کوچه فرعی

یا راه ِ زیر زمینی حتی

...

هستی , یکم خردادماه , 1389

----------------------------------------------------------

پیرمرد و زمستان

2010-05-11T12:04:00.000-07:00

باغبان ِ پیری هستم

! تنها با یک آرزو

کاش همه ی فصل های خدا زمستان بود

! هر چهار فصلش

...

نُه ماه تمام از نرگس ها مراقبت می کنم

خاکشان را عوض می کنم

هوا سرد که می شود

کت و شلوار خاکستری ام را می پوشم

کلاه بر سر میگذارم

عصا به دست

سر ِ چهار راه , آخر ِ شب ها

شکوفه های نرگس را حراج می کنم

هستی , بیست و دوم اردی بهشت ماه 1389

--------------------------------------------------------

من , قمصر و جای خالی تو

2010-05-04T03:15:00.000-07:00

خسته که باشی , دلتنگ که باشی

دلت هوای این و آن را که کرده باشد

در میان ِ تمام ِ گلزارهای گل محمدی دنیا هم که قدم بزنی

با مهربانترین مادربزرگ های دنیا هم که هم کلام شوی

لَچَک های ترمه و ابریشم ِ نو عروسان ِ روستایی را حتی

بخری با شوق , سَر کنی ,جیغ بکشی و برقصی در باد

باز هم

با هر طنین ِ صدای آشنایی

هُری دلت می ریزد

قلبت می ایستد

و زانوانت بی جان می شوند

...

آری تو ؛

با هر طنین ِ آشنایی

می آیی

در آغوشم می کشی

دستانت را دور ِ گردنم حلقه می کنی

لبخند می زنی

چشمانت را می بندی

! می گذری

هستی؛پانزدهم اردیبهشت ماه 1389

-----------------------------------------------------------

آنجا هوا برفي است

2010-04-26T13:19:00.000-07:00

صندلی ِچوبی قدیمی

کنج ِ خلوتِ حیاط

زخم خورده از هجوم ِ باران و بادهاي وحشي شب هاي سرد

اکنون؛

بعد از این همه سال

گوشه دنج ِ اتاق

!لباس ِ نو به تن کرده

روکش ِ قرمزِ جدیدش را پوشیده

و چشم به در دوخته است

...

او از یاد برده

گفته بودی

هوا برفی است

راه ها بسته شده

مسافران در راه مانده اند

...

باید به کليسا برويم

خورشيد ِ سرزمين ِ آنها

به خواب ِ عمیقی فرو رفته

باید برای آمدنش دعا کنیم

هستي کشاورز، هفتم ارديبهشت ماه 1389

---------------------------------------------------

آسمان ِ آبی شب

2010-04-20T13:26:00.000-07:00

کافی است کمی روی پاهایت بلند شوی

هزار هزار ستاره

چشمک می زنند

بیا مرا بچین

...

کافی است

...تو بخواهی

هستی کشاورز, نیمه شب ِ یکم اردیبهشت ماه 1389

-------------------------------------------------------------

حافظیه-

2010-04-18T02:24:00.000-07:00

گاهی دلم ضجه میزند برای طوطی حبس شده در دست ِ مرد ِ فالگیر

کودکان ِ فالگیر

گاهی دلم می میرد برای طوطی ِ فالگیر

بس که حبس شده است میان ِ بی پولی و فقر و نومیدی و دست های خالی

با این همه غم

,طوطی محبوس اما

همیشه برای تو نوید ِ سفر در آینده ای نزدیک دارد

همین چهار شنبه

همین جمعه

!همین ماه

طوطی از بَر است قصه عشق ِ همه ما را

طوطی همیشه از وصال می گوید

از بازگشت ِ عزیز ِ سفر کرده می گوید

!خبر ِ خوش

از به صدا در آمدن ِ زنگ ِ خانه به دست ِ مرد ِ پستچی

!طوطی : صبر می بایدت انسان

...

طوطی مهربان

بس که حبس شده است میان ِ روزمره گی ِ عصیانگر ِ کودکان ِ فالگیر

, هستی, بیست ونهم فروردین ماه 1389 - نصف جهان, عکس: هستی کشاورز

----------------------------------------------------------------------------------

" مثل ِ روز , روشن"

2010-04-11T14:22:00.000-07:00

شب از نیمه گذشته

تاریکی به زانو در آمده

عقربه های ساعت چشمک می زنند

سپیده دَمان نزدیک است

...

سکوتی با شکوه بر سیطره عالم دامن افکنده است

ستاره ها خوشهالند

خدا هم فکر ِ خواب نداشته امشب

فردا گوئی

حادثه ای بزرگ در راه است

زمینیان , مژده باد شما را

شادباش!ا

با طلوع ِ خورشید

دختری متولد خواهد شد

سفید بخت !ا

...

دخترک

غرق در مرور ِ خاطره ها

آتش می خواهد!ا

سیگارِ لای انگشتانش

میان ِچِک چک ِ قطره های اشکش خاموش شده

هستی ؛ سحرگاه ِ بیست و سوم فروردین ماه 1389

----------------------------------------------------------------------

اُستوار ؛ همچون كوه

2010-04-11T01:41:00.000-07:00

ما آزموده ايم در اين شهر بخت ِ خويش

بايد كشيد بيرون از اين وَرطه ، رخت ِ خويش

به دنبال ِ تصميمات ِ محكم و استواري كه اخيرا" گرفته ، زندگي خود را در سوئي ديگر از سر مي گيرد با اميدها و آرزوهايي "دست يافتني" (بي شك )!ا

هستي ، بيست و دوم فروردين ماه 1389 ، جنوب ِ ايران

----------------------------------------------------------------------------

پسر ِ گستاخ

2010-04-04T12:50:00.000-07:00

مامان طبق معمول فارسی وان می بینه من هم باز طبق معمول لپ تاپ , عکس بازی , فتوشاپ , اینترنت و فیس بوک و در عین حال یک دستم هم به کتاب ِ تازه ای هست که شروعش کردم وحقیقتا " لذت می برم از خوندنش . کتاب می خونم و به مفهوم ِ زندگی فکر میکنم به فلسفه زندگی به اتانازی و به پسر ِ ساختار شکنِ همسایمون که تازگی ها خود کشی کرده ! آه پسرک بیچاره آفرین به این همه شجاعت و گستاخی ِ تو ! معتاد شدن به عادت های مضحک زندگی و تسلیم شدن به حدها و دیوارها به حصارها ,کاری بر خلاف ِ جهتِ طبیعت هست چرا که خداوند ما رو آزاد آفریده اما این خود ِ ما انسان ها بوده ایم که در طول ِقرن ها خودمان را اسیر ِ دست ِ زندگی ِ اجتماعی کرده ایم ! این و خوب همه ما می فهمیم ؛ زندگی وقتی خالی از عشق و نوازش باشه وقتی چشم های انسانی دیگر با محبتی سرشار پیوسته نگران انسان نباشه وقتی انسان احساس کرد که تنهاست به چه درد می خوره؟ "زنده های امروزی چیزی به جز تفاله ی یک زنده نیستند"* و این انسان رو غمگین می کنه و تحمّل زندگی را سخت ! پس دروود برتو ای پسرِ شجاع ِ همسایه مان , دروود بر تو و روحت شاد

اشاره به بخشی از مصاحبه مجله نگین با فروغ فرخزاد*

هستی ؛ پانزدهم فروردین ماه 1389

--------------------------------------------------------------------

پياده روي در آسمان

2010-03-31T23:46:00.000-07:00

قدم هاي خو كرده به دايره * جنون - آرامش

مي چرخد ، مي چرخد ، دور مي زند

گاهي مي نشيند در مركز آن

نفس مي گيرد

باز به راه مي اُفتد

...

آه... دنياي بي بديل ِ پرسه هاي تسخير شده

...

آي انسان ها

خلوت مرا به هم نزنيد

بگذاريد يكشنبه غمگينم * را با آرامش گوش بسپارم

آنجا ؛

گوشه ي سمت ِ راست ِ باغ

دختري با كفشهاي كتاني

هر شب بال در مي آورد

آسماني مي شود

اشارات

دايره نماد ِ جاودانگي، تداوم، تكرار ، آسمان، درون گرايي، و .... است

Rezso Seress يكشنبه غمگين ، اشاره به شاهكار

هستي ، دوازدهم فروردين ماه 1389- جنوب ِ ايران

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- -

اصلا" به روي خودمان نياوريم كه بهار آمده ، سال ِ نو شده

2010-03-28T03:36:00.000-07:00

پوستم بيش از حد كلفت شده آنقدري كه آمدن سال ِ نو هم مؤثر نيفتاد و تغييري تا بدين لحظه حاصل نشده در من! بي حال و حوصله تر از هميشه با ذهني تهي سال ِ نو را از سَر گرفته ام ! شب ها درست تا طلوع خورشيد بيدار و روزها هم طبيعتا" تا 13-14 بعد از ظهر خواب ! در حال ِ حاضر هم هيچ حرفي براي گفتن ندارم ! خدارو شكر

اما نوشته كوتاهي از داريوش مهرجوئي را برايتان مي آورم كه حرفهاي من نيز چيزي جز آن نيست

این روزها خیلی حال و حوصله ندارم که بخواهم فکر کنم چه باید کرد. خیلی خلاصه و مختصر می‌گویم:به اهداف من کار نداشته باشید. شما ناامید نشوید. بهتر است صبح‌ها کمی زودتر از خواب بیدار شوید و به خورشید کم‌جان بهار نگاه کنید که با ولع می‌تابد. بی‌خیالِ آن‌چه گذشت به فردایی فکر کنید که باید ساخت و روزهایی که باید رقم زد. کتاب بخوانید، درس بخوانید، نگذارید این ذهن بیچاره گوشه‌ی تنتان خاک بخورد. همین که یاد بگیرید و همین که بفهمید همه چیز عوض می‌شود. حتی اگر خورشید کم‌جان باشد، حتی اگر نتابد، حتی اگر حالتان خوش نباشد، همین که می‌فهمید یعنی این‌که برنده‌اید. ما هم مبارزه می‌کنیم که برنده باشیم

در هر حال ؛ خواهش ِ عاجزانه ي من از خدا اين است

حوّل حالنا الي اَحسن ِ الحال

شاد باشيد - به خوبي ها فكر كنيد و تا مي توانيد مهرباني كنيد

هستي ، هشتم فروردين 1389- جنوب ِ ايران

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

یکشنبه شب

2010-03-22T15:14:00.000-07:00

از چیزهای دور و برت استفاده کن

...

یکی ازهمین باران ِ آ رامِ پشت ِ پنجره

از همین سیگار ِ لای انگشت های من

از همین پاهای دراز شده روی کاناپه

از همین صدای محو ِ راک اند رول

و فِراری سرخ ِ توی ذهن ِ من

از همین زن که در آشپزخانه تلو تلو می خورد

همه را مصرف کن

استفاده کن

رییموند کارور

هستی ، سوم فروردین ماه 1389

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

زن را بايد پرستاري كرد با عشق

2010-03-06T21:10:00.000-08:00

گاو در كلاس هنر
هواي خوب

مثل ِ زن ِ خوب است

هميشه نيست

زماني هم كه هست

ديرپا نيست

.مرد اماپايدار تر است

.اگر بد باشد

مي تواند مدت ها بد بماند

و اگر خوب باشد

به اين زودي بد نمي شود

زن اما عوض مي شود

بابچه

سن

رژيم

سكس

حرف

ماه

بود و نبود ِ آفتاب

وقت ِ خوش

.زن را بايد پرستاري كرد با عشق

حال آن كه مرد مي تواند نيرومند تر شود

اگر به او نفرت بورزند

به بهانه بزرگداشت هشتم مارس روز جهاني " زنان " ؛ شعر از چارلز بوكفسكي

هستي، شانزدهم اسفند 1388

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

خدانگهدار

2010-02-28T00:17:00.000-08:00

آه ؛ دوري ات فرود سنگ و فراق ِ آن ستاره سبز

چرا تا همين دقيقه پيش

غافل از آن قرون ِ پسينه

مضمون ِ كهنه سال ِ تسليت را نمي دانستم؟

سلام...! سلا م يعني خداحافظ

خداحافظ اولين بوسه هاي بي اختيار

كوچه هاي تنگ آشتي كنان دلواپس

عصر ِ قشنگ ِ صميمي

ماه مُعطر ِ اطلسي هاي اينقدي... خداحافظ

خداحافظ جاي خالي بعد از من ِ غريب

خداحافظ سلام ِ آبي ي امن ِ آسوده

ستاره ي شب گريخته ي همروز ِ من

عزيز ِ هنوز ِ من....! خداحافظ

دنباله

به رسم عادت از كودكي هر جا جمله اي ، نوشته اي ، متني به دلم مي نشيند يا توي ذهنم حك مي كنم و يا يادداشت بر مي دارم و لابه لاي پرونده ها و كتاب هايي كه بر حسب اتفاق دَم ِ دستم است نگهداري مي كنم از سال ها پيش نوشته هاي بسياري در دست دارم كه متأ سفانه خيلي ِ شان بدون درج تاريخ و نام نويسنده نوشته شده اند ؛ توي پرانتز بايد بگويم كه خودم هم دفتر خاصي براي جمع آوري نوشته هايم ندارم و روي تكه كاغذي ، گوشه كتابي ... خلاصه هركجا كه بشود مي نويسم. اين شعر هم چند روز گذشته هركجا كه مي رفتم انگار كه پا داشت و دنبالم مي آمد ! روي ميز ناهار خوري ، لاي كتاب آموزش زبانم ، و دست آخر روي لپ تاپ !!! شعري كه نمي دانم نويسنده آن كيست

هستي ؛ نهم اسفند ماه 1388

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

هجرت

2010-02-16T21:14:00.000-08:00

بشارت بادَت آغازِ

چهارشنبه بيست و هشتم بهمن ماه هزارو سيصدو هشتادو هشت هجري خورشیدی

برابر با شهریور سپنت آرمئی تی زرتشتی

ودوم ربیع الاول هزار و چهارصدو سي و يك هجري قمری

و هفدهم فوریه دو هزارو ده میلادی

و هفدهم شباط 6760 آشوری

و سوم آدار 5770 عبری

...

و اهّم ِ رويدادهاي تاريخي
در چنین روزی بتاریخ 1293 خورشیدی حمید وفادار نوازنده تار متولد شد

در سال 1281 خورشیدی صادق هدایت نویسنده پیشرو در ادبیات معاصر ایران متولد شد

در سال 1310 خورشیدی تلگرافخانه ایران از موسسه انگلیسی تلگراف هندوستان استقلال یافت

در سال 1352 خورشیدی خسرو گلسرخی شاعر معاصر اعدام گردید

در سال 1357 خورشيدي شوروي، ليبي، فلسطين، سوريه، عراق، پاکستان، کره جنوبي، فرانسه، هند، آلمان غربي، يمن جنوبي، ژاپن، لهستان، ترکيه، سودان،دبرزيل، کره‌شمالي، اردن، قبرس، در اين روز حکومت اسلامي ايران را به رسميت شناختند

....

هستي ، بيست و هشتم بهمن ماه 1388

-----------------------------------------------------------------

آسمان لرزه.............................................................

2010-02-12T01:33:00.000-08:00

می آئی و می روی

/ رنگ ها/ مدها/ و مدل ها را/ کوتاه و بلند
تند و ملایم و سنگین
پا به پای فصول
می آوری و می بری
***
دیگر چه باشی چه نباشی
تنها کتاب بالینی من شده ای در این اتاق پر از کتاب های ناخوانده

***
با این حواس پنجگانه ای
که هیچکدام حساب نمی برد از من
هزار بار هم که آمده باشی
صدای پت پت ماشینت از کنار خیابان
هنوز گلویم را خشک
و مرطوب می کند کف دستانم را
***
می آئی
می روی
و همیشه پیش از پشت سر بستن در، طوری نگاهم می کنی
که انگار سقف دنیا از سنگ است و
آسمان لرزه ای در راه

عباس صفاري

هستي، بيست و سوم بهمن ماه هزارو سيصدو هشتادو هشت- جنوب ايران

------------------------------------------------------------------------------------------

عشق بازي

2010-02-08T03:56:00.000-08:00

جوراب هاي سبزش را مي پوشد

كتِ مخملِ بنفشش را تن مي كند

گلِ سينه اش را سنجاق مي كند

درست روي قلبش

چشمانش را با سورمه ي دست ساز مادربزرگ سياه مي كند

گونه هايش را سرخابي مي كند

براي بارِآخر سراپايش را در آينه برانداز مي كند

عشوه مي آيد-لبخند مي زند-اخم مي كند

حرف هايي را كه از بَر كرده تكرار مي كند

...

راه مي افتد

چند خيابان آن سو تر

خانه اي خالي در انتظار اوست

همه چيز در هم مي آميزد

زمان مي ايستد

هر دو به خواب مي روند

...

روزِ بعد

در خانه اي متروكه

دختري آشفته و پريشان از خواب مي پرد

هستي، نوزدهم بهمن ماه 1388

-------------------------------------------------------------------------------------------

درباره دلتنگی

2010-02-04T01:10:00.003-08:00

هیچ وقت احساس دلتنگی نکرده ام. در یک اتاق تنها بوده ام. تمایل به خودکشی داشته ام .افسرده بوده ام.حالم بد بوده، بدتر از بد. ولی هرگز احساس نکرده ام که کسی می تواند از در بیاید ومن را از دست دردم خلاص کند. راحت تر بگویم دلتنگی هیچوقت آزارم نداده چون همیشه تمایل وحشتناکی به گوشه گیری داشته ام. در یک میهمانی یا در یک ورزشگاه که همه در حال هلهله کردن اند ، دلتنگی سراغم می آید. به قول ایبسن"قوی ترین آدم ها، تنهاترین آدم ها هستند." جمعیت عوام رو که می شناسی ، میگن : الان جمعه شبه ، برنامت چیه؟می خوای فقط اینجا بشینی؟ خب آره! بیرون چیزی جز حماقت نیست . آدم های ابله با ابله های دیگه اختلاط می کنن . بگذار خودشون رو خر کنن. من فقط شب ها بیرون می رم و در بارها قایم می شم. چون دوست ندارم در کارخانه ها قایم شم ! برای میلیون ها آدم متأسفم . ولی من تنها نیستم .خودم رو دوست دارم.خودم برای خودم بهترین شکل سرگرمی ام! بیا یه کم بنوشیم

قطعه ای از سوال وجواب های شان پن با چارلز بوکفسکی،سوختن در آب غرق شدن در آتش، ترجمه پیمان خاکسار،پائیز87

هستی،پانزدهم بهمن ماه88

--------------------------------------------------------------------------------------------

نقاشي

2010-01-26T05:12:00.000-08:00

فكر مي كنم وقت آن رسيده كه رنگ اتاقم را عوض كنم ؛

چيدمانش را نيز هم ‎

!كلافه ام مي كند

درست برعكس اوايل كه لذت مي بردم از آن همه خنزرپنزر آويخته به در و ديوار و زمين و زمان
!به اندازه كافي لذتش را برده ام، بس است ديگر
...
بايد با يك نقاش خوب صحبت كنم
خدانگهدار
.
.
.
.
.
هستي،ششم بهمن ماه1388
-------------------------------------------------------------------------------------

بلكه درست شوم

2010-01-25T03:02:00.000-08:00

امروز حس كردم دچار كوفتگي اطلاعات شده ام

بايد بيشتر با خودم حرف بزنم

بايد بيشتر به خودم سخت بگيرم

بايد تاب بياورم بي خوابي ها را

دلتنگي ها را

تنهائي ها را

و هزار و يك بايد ديگر

فقط بايد!اگر و اما و شايد هم نداريم

...

جالب است ،هروقت كنار دريا مي نشينم

كلي فكر هاي خوب به سرم مي زند

بايد بيشتر براي دريا وقت بگذارم

بايد بيشتر با دريا خلوت كنم

...

بلكه درست شود همه چيز

بلكه درست شوم

هستي،پنجم بهمن ماه 1388

------------------------------------------------------------------

من و خانه مان، ميزي و چراغي

2010-01-20T22:41:00.000-08:00

سرود ِ آن کس که از کوچه به خانه بازمی‌گردد
.

نه در خيال، که روياروي مي‌بينم

سالياني بارآور را که آغاز خواهم کرد

خاطره‌ام که آبستن ِ عشقي سرشار است
کيف ِ مادر شدن رادر خميازه‌هاي ِ انتظاري طولاني

مکرر مي‌کند

*
خانه‌ئي آرام واشتياق ِ پُرصداقت ِ تو

تا نخستين خواننده‌ي ِ هر سرود ِ تازه باشي

چنان چون پدري که چشم به راه ِ ميلاد ِ نخستين فرزند ِ خويش است

;چرا که هر ترانه

فرزندي‌ست که از نوازش ِ دست‌هاي ِ گرم ِ تونطفه بسته است

ميزي و چراغي،

کاغذهاي ِ سپيد و مدادهاي ِ تراشيده و از پيش آماده

،و بوسه‌ئي صله‌ي ِ هر سروده‌ي ِ نو

و تو اي جاذبه‌ي ِ لطيف ِ عطش

که دشت ِ خشک را دريا مي‌کني

حقيقتي فريبنده‌تر از دروغ

با زيبائي‌ات ــ باکره‌تر از فريب ــ که انديشه‌ي ِ مرااز تمامي‌ي ِ آفرينش‌ها بارور مي‌کند

در کنار ِ توخود را

من

کودکانه در جامه‌ي ِ نودوز ِ نوروزي‌ي ِ خويش مي‌يابم

در آن ساليان ِ گم، که زشت‌اند

چرا که خطوط ِ اندام ِ تو را به ياد ندارند

خانه‌ئي آرام وانتظار ِ پُراشتياق ِ تو

تا نخستين خواننده‌ي ِ هر سرود ِ نو باشي

خانه‌ئي که در آن
سعادت
پاداش ِ اعتماد است و چشمه‌ها و نسيم
در آن مي‌رويند

بام‌اش بوسه و سايه است

و پنجره‌اش به کوچه نمي‌گشايد

و عينک‌ها و پستي‌ها را در آن راه نيست

بگذار از ما
نشانه‌ي ِ زنده‌گيهم زباله‌ئي باد که به کوچه مي‌افکنيم
تا از گزند ِ اهرمنان ِ کتاب‌خوارــ که مادربزرگان ِ نرينه‌نماي ِ خويش‌اند ــ

امان ِمان باد

...

تو را و مرا
بي‌من و تو
بن‌بست ِ خلوتي بس

که حکايت ِ من و آنان غم‌نامه‌ي ِ دردي مکرر است:که چون با خون ِ خويش پروردم ِشان

باري چه کنند
گر از نوشيدن ِ خون ِ من ِشان

گزير نيست؟

*
تو و اشتياق ِ پُرصداقت ِ تو

من و خانه‌مان

ميزي و چراغي

...

آري

در مرگ‌آورترين لحظه‌ي ِ انتظار

زنده‌گي را در روياهاي ِ خويش دنبال مي‌گيرم

.در روياها ودر اميدهاي‌ام

احمد شاملو، آیدا در آینه۲۴ ارديبهشت،1342

پا نوشت

براي من اكنون آوردن اين شعر بهانه اي ديگر داشت(شخصي

...بهانه اي شيرين

و حالا به قول سارا دوست دارم با بهانه ام مدتي شكيبائي كنم

هستي،يكم بهمن ماه 1388

--------------------------------------------------------------------------------------------------

حرف هاي خيلي قشنگ

2010-01-19T23:02:00.000-08:00

تك تك آدمها حتمن براي خودشان نامه هايي توي كمد لابلاي لباس ها ،پشت كتاب هاي قديمي كتابخانه ،زير تختخوابشان دارند ؛نامه هاي بي مقصد! نامه هايي پر از حرف هاي خيلي قشنگ: عزيزترينم ، مهربانم ، جان ٍ من... از آن دست نامه هايي كه ،گاهي از فرط بغض و خفگي كه نفست را بريده دست به نوشتنشان مي شوي و روزهاي بعد كمي آرام كه مي گيري نادم از به قلم كشيدنشان يكهو تصميم مي گيري يكجا پاره يا گوشه باغچه سوزانده شوند تا مبادا اگر زماني ، جائي ، دست صاحبش افتاد نفهمد كه تو چقدر... چقدر...چقدر

الهام گرفته از واگويه

هستي،سي ام ديماه 88

---------------------------------------------------------------------------------------------

سياه س ت

2010-01-18T07:10:00.000-08:00

جائي مي خواندم

سياست

هنر دور نگه داشتن مردم از اموري است

كه كاملا" به آنها مربوط مي شود

تعريف شما از سياست چيست؟

هستي،بيست و هشتم ديماه88

------------------------------------------------------------------------------------------------

سفر سبز

2010-01-17T05:28:00.000-08:00

بعد از يك غيبت 10-12 روزه امروز باز دوباره به دنياي مجازي دسترسي پيدا كردم-اينترنت دنياي بس جالبي است - جالب و اعتياد آور ! درست ده روز پيش لپ تاپ رو براي نصب يه ويندوز فرانسوي به يكي از دوستان دادم كه ايشون هم(بنده خدا) عليرغم تلاشهاي بي شائبشون ويندوز فرنچ كه نصب نكردن هيچ ، يه ويندوز ويستا با اون حجم بالاش جايگزين ويندوز اكس پي قبلي كردن و خلاصه درايورهاي ناقص و هزار و يك مشكل از جمله به هم ريختن همه دم و دستگاه وايرلس و شبكه ، دامن گير لپ تاپ بيچاره شد! اميدوارم بني بشري به اين مشكل گرفتار نشه كه مشكلي است بس درد آور و جانكاه! ديشب از يكي از دوستان به اصطلاح مهندس كامپيوترم كمك خواستم بلكه بتونه شبكه رو راه بندازه اما اون طفلك هم نتونست كاري كنه و من با قلبي اندو بار و نا اميد سر بر بالين گذاشتم! هيچي ديگه به پيشنهاد همون خانوم مهندس امروز ورداشتم لپ تاپ رو هلك و هلك آوردم سازمان و از همون اول صبح بچه رو فرستادم زير تيغ جراحي متخصصين خبره كامپيوتر بلكه فرجي حاصل شه ! اما طبق آخرين اخبار رسيده متخصصين راه به جائي نبرده اند و همه تلاش ها بي جواب مونده! امان از دستت اي ويندوز ويستا ! امان از دستت ! ديگه اينكه آها هفته پيش با دوستان دسته جمعي يك سفر به كيش داشتيم- عالي بود ، همه چيز در آرامش و سكوت ، هواي پاك ... اما متاسفانه اين آرامش و سكوت و پاكيزگي ديري نپائيد و در بدوبازگشت ، به محض اينكه از فرودگاه بيرون اومدم و وارد فضاي شهر(شيراز) شدم انگار كه كاميوني دود سياه و غليضش رو يكباره درون فضاي تاكسي دميده باشد ناخود آگاه شالم رو جلوي بيني ام گرفتم و از راننده خواستم كه شيشه ها را بالا بكشد ،اما كمي كه گذشت متوجه شدم كه هواي عمومي شهر همين است و چاره اي جز انداختن شال (!!!)و تسليم شدن در برابر شهريت و فضاي آلوده و خفقان آور شهري ... نيست! خلاصه جونم واستون بگه آها همزمان با سفر ما يك نمايشگاه گروهي عكس به نام سفر سبز هم از سفر چند ماه پيش ما به شمال كشور در گالري همرنگ برگزار شد كه من فقط به جلسه اختتاميه اون رسيدم. الان هم كه بر حسب سرنوشت توي يكي از آلوده ترين نقاط دنيا روزگار مي گذرانم و از قضا احساس خوشبختي هم مي كنم ! خدارو شكر

...

باري؛ روزها مي آيند و مي گذرند و ما همچنان در قيد حياتيم تا چه شود0

هستي،بيست و هفتم ديماه 88

-----------------------------------------------------------------------------------------------

سي و چهار

2010-01-02T22:23:00.000-08:00

هميشه ي خدا با شعرهاي شمس لنگرودي زندگي كرده ام

لامصب به قدري دلنشين و لطيف با واژه ها بازي مي كند كه با مرورشعرهايش حس مي كنم نقاشي زبردست با قلم مويش رنگ هاي رويائي دنيا را بر روحم نقش مي زند

... حس مي كنم همه خوبي ها را همه مهرباني هاي دنيا را در زمزمه شعرهايش

پنجاه و سه ترانه عاشقانه را هر بار و با هر بهانه اي كه به دست مي گيرم جوان مي شوم ، عاشق مي شوم

هر گاه براي نوشتن قطعه اي به رسم يادگاري بر صفحه اول كتابي يا روي زرورق هديه اي در جستجوي حرفي ، سخني بوده ام
شمس لنگرودي ياري ام داده است

از اين ميان سي چهار را برايتان برگزيده ام ،بي ترديد اگر تاكنون شمس لنگرودي را نمي شناخته ايد زين پس در مي يابيد قطعه قطعه اشعارش را

پس درنگ مي كنيم

...

!سي و چهار

الفبا براي سخن گفتن نيست

براي نوشتن نام توست

اعداد

پيش از تولد تو به صف ايستادند

تا راز زادروز تو را بدانند

دست هاي من

براي جستجوي تو پيدا شدند

دهانم

كشف دهان توست

...

!اي كاشف آتش

در آسمان دلم توده برفي است

كه به خنده هاي تو دل بسته است

پنجاه و سه ترانه عاشقانه،شمس لنگرودي،نشر آهنگ ديگر،فروردين 87

هستي،سيزدهم ديماه88

------------------------------------------------------------------------

خائن

2009-12-31T22:40:00.000-08:00

جائي مي خواندم

آنكس كه حقيقت را نداند و آنرا انكار كند بي شعور است

و آنكس كه حقيقت را بداند و آنرا انكار كند خائن است

...

سبز باشيد ، سبز و آفتابي

هستي،يازدهم ديماه 88

-------------------------------------------------------------------------------------------------

آزادي

2009-12-28T22:53:00.000-08:00

آزادی

ای شادی

آزادی

ای شادی آزادی

روزی که تو بازایی

با این دل غم پرورد من با تو چه خواهم کرد ؟

غم هامان سنگین است

دل هایمان خونین است

از سر تا پامان خون می بارد

ما سر تا پا زخمی ما سر تا پا خونین

ما سر تا پا دردیم

ما این دل عاشق را در راه تو آماج بلا کردیم

وقتی که زبان از لب می ترسید

وقتی که قلم از کاغذ شک داشت

حتی حتی حافظه از وحشت در خواب سخن گفتن می آشفت

ما نام تو را در دل چون نقشی بر یاقوت می کندیم

وقتی که در آن کوچه تاریکی شب از پی شب می رفت

و هول سکوتش را بر پنجره فروبسته فرو می ریخت

ما بانگ تو را با فوران خون چون سنگی در مرداب بر بام و در افکندیم

وقتی که فریب دیو در رخت سلیمانی

انگشتر را یکجا با انگشتان می برد

ما رمز تو را چون اسم اعظم در قول و غزل قافیه می بستیم

از می از گل از صبح از آینه از پرواز از سیمرغ از خورشید می گفتیم

از روشنی از خوبی از دانایی از عشق از ایمان از امید می گفتیم

آن مرغ که در ابر سفر می کرد

آن بذر که در خاک چمن می شد

آن نور که در آینه می رقصید

در خلوت دل با ما نجوا داشت

با هر نفسی مژده دیدار تو می آورد

در مدرسه در بازار درمسجد در میدان در زندان در زنجیر ما نام تو را زمزمه می کردیم

آزادی آزادی آزادی

آن شب ها

آن شبهای ظلمت وحشت زا

آن شبهای کابوس

آن شبهای بیداد

آن شبهای ایمان آن شبهای فریاد

آن شبهای طاقت و بیداری

در کوچه تو را جستیم

بر بام تو را خواندیم

آزادی

آزادی آزادی

می گفتم روزی که تو بازایی

من قلب جوانم راچون پرچم پیروزی

برخواهم داشت

وین بیرق خونین را

بر بام بلندتو خواهم افراشت

می گفتم روزی که تو بازایی

این خون شکوفان را چون دسته گل سرخی

در پای توخواهم ریخت

وین حلقه بازو را در گردن مغرورت خواهم آویخت

ای آزادی

بنگر

آزادی

"این فرش که در پای تو گسترده ست از خون است

"این حلقه گل خون است

"گل خون است

ای آزادی از ره خون می آیی

اما می آیی و من در دل می لرزم این چیست که در دست تو پنهان است ؟

این چیست که در پای تو پیچیده ست ؟

ای آزادی آیا با زنجیر می ایی ؟

هوشنگ ابتهاج-سايه

هستي،هشتم ديماه1388

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

بغض

2009-12-24T03:33:00.000-08:00

هوا ابري است"
هر آنچه را كه دوست نداري مي پوشم
و قاطعانه به ملاقاتت مي آيم
قلب است ديگر
قهر مي كند گاهي
...
چشم درچشم هم نشسته ايم
اشك در چشمانمان حلقه مي زند
دستانم را اما از دستانت قايم مي كنم
خجالتي شده اند طفلي ها
بس كه نبوده اي اين همه وقت

.
.
.
.
با بغض
هستي ؛سوم ديماه88
----------------------------------------------------------------------

رؤيا

2009-12-19T14:11:00.000-08:00

كسي به نامم خواند...
تو بودي يا رؤيا؟

...
هستي ، بيست وهشتم آذرماه88
----------------------------------------------------------------

شبي با هملت

2009-12-15T13:24:00.000-08:00

شما را به خواندن شعر "شبي با هملت" دعوت مي كنم
شبی با هملت از آن دست‌های فروتن، دست‌های کوچک پریان، دست‌هایی از پر که وسوسه‌ی بال در آن‌ها می‌زیست اما به تمام چیزهای زمینی وفادار بودند، سخن می‌گوید: از دست‌های مادر. مبارزه‌ی منفی بدون خشونت، مبارزه‌ی مادرانه‌است در تغییر جهان. غم‌خوارگی برای چیزهای کوچک. برای امکان یک بوسه در خیابان، نه برای مبارزه با امپریالیسم
...این شعر را نمی‌توان به سادگی خواند و گذشت. باید در آن زندگی کرد، به سطوحش دست کشید و با پرسش‌هایش خطر کرد. شما را به این مخاطره دعوت می‌کنم1.

...
خواندن اين شعر يك بايد بزرگ است، كه به شكل خواهشي عاشقانه بيان مي شود))
و بخش محبوب من از شعر

حتی اگر خدایی نباشد، اگر روح انسانی وجود نداشته باشد

اگر روح باشد و فانی باشد

اگر رستاخیزی نباشد

حتی اگر هیچ چیز نباشد، واقعا هیچ چیز

سهم من و تو در این کمدی

فقط می تواند غمخوارگی باشد،

غمخوارگی برای حیات

که تنفس است و تشنگی و گرسنگی

و هم آغوشی و بیماری و رنج...

هستي،بيست و چهارم آذرماه 88

وازنا1
--------------------------------------------------------------------------------

خاطره هاي صورتي

2009-12-12T22:23:00.000-08:00

از كسي نمي پرسند چه هنگام مي بايد خدانگهدار بگويد

...

کلّی هديه هاي خوب خوب گرفتم اين چند روز ، به پاس خداحافظي ام

هستي،بيست و دوم آذرماه88

------------------------------------------------------------------------

ق ف س

2009-12-12T04:50:00.000-08:00

ادای پرنده ها را در آوردیم
پرکشیدیم
به آنسوی مرزها
وقتی برگشتیم
ما را به قفس انداختند
نتوانستیم ثابت کنیم که ما پرنده نیستیم

رسول يونان، پائين آوردن پيانو از پله هاي يك هتل يخي ، نشر افكار، مهرماه 88

هستي،بيست و يكم آذر ماه 88

--------------------------------------------------------------------------------------------------

من بي مي ناب زيستن نتوانم

2009-12-10T03:15:00.000-08:00

دائم الخمر شده ام

گاه و بي گاه با صندلي خالي تو هم پياله ميشوم

...

جام ها را بر هم مي سائيم

!به سلامتي تو

بي ربط

از اينجا سلام و دروود مي فرستم به همه همكاراي خوبم ( دختراي نازنينم !!!) كه خواسته يا نا خواسته به تهران منتقل شدن و اونجا شروع به كار كردن، دست همتون رو به گرمي مي فشارم و دوستتون دارم

با مهر - هستي

نوزدهم آذر ماه 88

-----------------------------------------------------------------------------

بزن باران

2009-12-07T08:42:00.000-08:00

.....بزن باران كه دين را دام كردند

.

.

-------------------------------------------------------------------------

زن

2009-12-07T06:19:00.000-08:00

...

با صداي جيغ هايي ممتد از خواب مي پرم

واحد شماره شش-طبقه سوم

زني زير لگدهاي مردش جيغ مي كشد

واحد شماره دو -طبقه اول

زني در مراسم عزاي چهلم شوهرش ضجه مي زند

واحد شماره چهار-طبقه دوم

"من"

(در اوج خوشبختي)

به تختخواب يكنفره ام لبخند مي زنم

و آسوده در آغوشش دوباره به خواب مي روم

هستي،شانزدهم آذرماه88

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

شنل قرمزي

2009-12-04T02:27:00.000-08:00

مي خواهم شنل قرمزم را بپوشم
راهي بازار شوم
زنبيلم را توي صف شير بگذارم
و توي صف نان منتظر پخت بمانم!
گرسنه ام ؛
نان گرم مي خواهم
...
از وقتي تو نيستي
هر شب كابوس مي بينم
شنل قرمزي اسير گرگ هاي سياه شده...

هستي،سيزدهم آذرماه88
-----------------------------------------------------------------------------

هم آغوشي

2009-12-01T14:15:00.001-08:00

مي دانم...
داشتنت ديگر همانقدر محال شده
كه هم آغوشي با خدايان معبد هندوها!
.
.
-------------------------------------------------------------------------------
هستي ،دهم آذرماه88

بازداشت لحظه تنهايي

2009-11-26T23:14:00.001-08:00

اگر در اين لحظه زنگ تلفن طنين اندازد
فرياد ميزنم -محبوب من!-
چه كسي مرا مي نگرد
در اين شامگاه تنهاييم
و سرشار از رعشه اشتياق
***
من تنهايم
و مي دانم كه عمر ،گنجايش دشواري انتخابهايم را ندارد
من تنهايم
و بي اختيار عشق مي جوشم
و اينك هر كس نجوا كند عصر بخير
فرياد خواهم كرد"محبوب من"...عصر به عشق

***
عشق منم
و خواهان بخشيده شدنم
اما ديگري كه دلبندش مي نامند اسطوره اي است
جامه عشق را بر آن كامل مي كنم
او كه مي بافمش من...من...من...من

***
عشق براي من وعده اي است
و نزد من كسي را بر كسي برتري نيست
جز به وعده

***
هنوز هم چشم انتظار صدائي هستم كه نمي شناسمش
تا بيدرنگ دوست بدارمش
عشق در اعماقم
مي جوشد ناخودآگاه
همچنانكه برق از اضطراب ابرهاي ديوانه

* * *
هنوز چشم براه كسي هستم كه نمي شناسمش
تا امشب بر اوعشق ورزم
و از اونمي خواهم كه زيبا باشد يا دولتمند يا هوشمند يا نابغه
كافي است كه ساكت باشد
براي اينكه روي سكوتش ميليونها واژه يچسبانم
واژگاني را كه دوست دارم بشنوم
و تنها باشد
تا گمان كنم او چشم انتظار من بوده است
و غمگين باشد
تا گمان كنم او مثل من است
و بعد از آن
دوستش خواهم داشت
و با عشقم به او ستم خواهم كرد

* * *

غادةالسمان(شاعره معاصر سوري)،خاكستر تمدن ها،نشر ن والقلم ،فروردين 1374
هستي،آدينه،ششم آذر ماه
------------------------------------------------------------------------------

كاش

2009-11-24T10:51:00.000-08:00

كاش مي شد دريا را با خود به اتاق خوابم ببرم

فعلا" تنها كسي كه آرامم مي كند جناب درياست
.
.
.
.
.

تجسم شيرازٍ بدون دريا غمگينم مي كند
هستي،سوم آذرماه،شيراز
---------------------------------------------------------------------------------

نفت

2009-11-23T05:19:00.000-08:00

شلیک گلوله‌ای کافیست
تا بدانی
آنکه برای خاک تو طوفان به پا کند
از آسمانت دل نخواهد شست
سرباز عکس‌های سیاه و سفید
یا ارتشبد سالهای سیاه...؟

بیچاره پیشانی قبیله‌ام

انگار کسی سیگارش را
میان سرنوشت ما خاموش کرده است
.

سطر هايي از شعر نفت،مرتضي بخشايش،تهران:آهنگ ديگر،چاپ اول پاييز 1388

----------------------------------------------------------------------------------------------------

در تو چيزي است كه مرا مست مي كند

2009-11-23T04:51:00.000-08:00

Sagesse du fou, Folie du sage,

Ça commence un soir du mois d'août.

Rougeur des joues, Folies d'usage, Toi, moi, nous.

Toi, moi, nous, Folie d'usage, Rougeur des joues,

Quelque chose en toi me rend fou...

maxime le forestier

هستي/دوم آذرماه1388

-------------------------------------------------------------------------

سايه

2009-11-22T00:50:00.000-08:00

احاطه كرده اند سايه ها گرداگردم را

هراسان مي شوم از هستي- از خودم!

تكرار مي شود همه وجودم روي لُختي تكاتك درختان بيشه در تاريكي‏

ماه اما بر فراز سايه ها ،لبخند مي زند!

طرح كدامين انسانم؟

نقش كدام دلدادگي ام؟

طرّاح كدامين سرنوشت خواهم بود؟

...

بر مي گردم به تجسّم سايه ها

موج مي زند نور ماه بر بند بند سايه ام

!ماه اما بر فراز آسمان ، خيره به سايه ها لبخند مي زند

هلال ماه...

يكم آذرماه 1388

-----------------------------------------------------------------------------

هق

2009-11-19T02:25:00.000-08:00

هِق

دلم حروف مقطعه می‌خواهد

عین ِ شین

عین ِ قاف

-
سارا محمدي اردهالي-پاگرد

-------------------------------------------------

شعر خواني- من خودم را دوست مي دارم

2009-11-18T21:36:00.000-08:00

به آرامی آغاز به مردن می‌كنی

اگر سفر نكنی

اگر كتابی نخوانی

اگر به اصوات زندگی گوش ندهی

اگر از خودت قدردانی نكنی

به آرامی آغاز به مردن می‌كنی

زماني كه خودباوري را در خودت بكشی

وقتي نگذاري ديگران به تو كمك كنند

به آرامي آغاز به مردن می‌كنی

اگر برده‏ی عادات خود شوی

اگرهميشه از يك راه تكراری بروی

اگر روزمرّگی را تغيير ندهی

اگر رنگ‏های متفاوت به تن نكنی

يا اگر با افراد ناشناس صحبت نكنی

تو به آرامی آغاز به مردن می‌كنی

اگر از شور و حرارت از احساسات سركش

و از چيزهايی كه چشمانت را به درخشش وامی‌دارند

و ضربان قلبت را تندتر مي‌كنند دوری كنی

تو به آرامی آغاز به مردن می‌كنی

اگر هنگامی كه با شغلت،‌

يا عشقت شاد نيستی،

آن را عوض نكنی

اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نكنی

اگر ورای روياها نروی

اگر به خودت اجازه ندهی

كه حداقل يك بار در تمام زندگي‏ات

ورای مصلحت‌انديشی بروی

امروز زندگی را آغاز كن

امروز مخاطره كن

امروز كاري كن

پابلو نرودا

----------------------------------------------------------------

! در عجبم

2009-11-14T22:55:00.000-08:00

گاهي بعضي دلخوشي ها هم تبديل به دغدغه و بعضا آزار دهنده مي شن واسه آدما

!!!آه ...اي تمام دلخوشي هاي آزار دهنده من

ضميمه

فرانسه - فرانسه - فرانسه

كار

زندگي اقماري

عكاسي

تنهايي

كتاب هاي نيمه تمام (سال بلوا(عباس معروفي)-ميهماني خدا حافظي(ميلان كوندرا) گندم(م.مودب پور) خون و نفت(منوچهر فرمانفرمائيان)مرد بي وطن(ونه گات)جزيره سرگرداني(سيمين دانشور ) و و و ... ديگه خجالت مي كشم ادامه بدم

...با من حرف بزنيد

--------------------------------------------------------------------------------------

عصرسه شنيه-تاكسي

2009-11-12T12:05:00.000-08:00

روي كدامين پله زندگي ايستاده ام؟

---------------------------------------------------

حكمت وداع

2009-11-11T10:59:00.000-08:00

عجيب درگيرم-
حكمت وداع را به ديوار اتاقم آويختم تا هر روز و هر روز گاه بيدار شدن با خود تداعي اش كنم-بلكه انسان شوم- اما

حکمت وداع

کم‌کم تفاوت ظریف میان نگه‌داشتن یک دست
و زنجیر کردن یک روح را یاد خواهی گرفت

این‌که عشق تکیه‌کردن نیست
و رفاقت، اطمینان خاطر

و یاد می‌گیری که بوسه‌ها قرارداد نیستند
و هدیه‌ها، عهد و پیمان معنی نمی‌دهند.

و شکست‌هایت را خواهی پذیرفت
سرت را بالا خواهی گرفت با چشم‌های باز
با ظرافتی زنانه و نه اندوهی کودکانه

و یاد می‌گیری که همه‌ی راه‌هایت را هم‌امروز بسازی
که خاک فردا برای خیال‌ها مطمئن نیست
و آینده امکانی برای سقوط به میانه‌ی نزاع در خود دارد

کم کم یاد می‌گیری
که حتی نور خورشید می‌سوزاند اگر زیاد آفتاب بگیری

بعد باغ خود را می‌کاری و روحت را زینت می‌دهی
به جای این‌که منتظر کسی باشی تا برایت گل بیاورد.

و یاد می‌گیری که می‌توانی تحمل کنی...
که محکم هستی...
که خیلی می‌ارزی

و می‌آموزی و می‌آموزی

با هر خداحافظی
یاد می‌گیری

(بورخس)

-------------------------------------------------------------

بهمن 57

2009-11-11T10:56:00.000-08:00

براي نوشتن بهانه مي خواهم

بايد به بهمن 57 برگردم

ميان دود سيگار و بوي مشروب و نگاه هاي غريب

خودم را لاجرم تهي خواهم كرد...

آه ...بهمن 57

مي خواهم به تو برگردم

------------------------------------------------------------------

سيزده همچون قار قار كلاغ است

2009-11-11T10:33:00.000-08:00

سيزده را دوست مي دارم

نه برای خاطر اینکه دیروز ۱۳/ آبانماه/ سال سبز بود

نمیخواهم بنویسم ۱+۱۲ نمی خواهم ! نه

گرچه جمع را دوست تر از تفریق می دارم

۲=۱+۱

من+تو=ما

اما ۱۳ را همان ۱۳ دوست دارم نه ۱+۱۲

سيزده مثل قار قار کلاغ است

وقتی با چشمان سیاهش در یک قدمی ات تخس تخس توی چشمانت زل می زند

سيزده را دوست می دارم وقتی موهایم را پر کلاغی می کنم

هرچه سیاه تر بهتر

نه نمی خواهم همه چیز را به تو ربط دهم - نمی دهم

نیستی دیگر-بفهم

سيزده را دوست تر می دارم با بی نهایت دلیل قشنگ

که خودم می فهممشان -تنها

تولد ۱۳ را اول به خودم و بعد به همه ۱۳ دوستان تبریک می گویم - همین